Doorsnede
ongeveer 1.000 km
Een rode wereld met een baan van ruim 11.000 jaar
Sedna is een van de vreemdste objecten in ons zonnestelsel. Ze draait in een extreem uitgerekte baan, die haar nooit dichter bij de zon brengt dan ruim twee keer de afstand van Neptunus. Op haar verste punt is ze bijna 1.000 keer zo ver van de zon als de aarde.
Eén rondje duurt ruim 11.000 jaar. Toen Sedna de vorige keer op deze plek stond, was de laatste ijstijd op aarde net voorbij.
Klik op de afbeelding om hem groot te bekijken, met uitleg ernaast.
Je ziet een donkerrode wereld. Sedna is een van de roodste objecten in het zonnestelsel, waarschijnlijk door stoffen die op het ijs zijn ontstaan door miljarden jaren van straling.
ongeveer 1.000 km
ongeveer 76 keer de afstand aarde-zon
bijna 1.000 keer de afstand aarde-zon
ruim 11.000 aardse jaren
kouder dan -240 °C
2003
kandidaat-dwergplaneet
De baan van de meeste objecten in de Kuipergordel wordt gevormd door de zwaartekracht van Neptunus. Maar Sedna komt nooit in de buurt van Neptunus. Iets anders moet haar in deze vreemde baan hebben geduwd.
Misschien kwam er heel lang geleden, toen de zon nog jong was, een andere ster vlak langs ons zonnestelsel. De zwaartekracht daarvan kan Sedna naar buiten hebben getrokken.
Sommige onderzoekers denken dat er ver weg nog een onbekende, grote planeet bestaat, soms "Planeet Negen" genoemd. Die zou banen zoals die van Sedna kunnen verklaren. Zo'n planeet is nooit gevonden.
Sedna zou ook het eerste bekende object kunnen zijn uit de binnenkant van de Oortwolk, een enorme, onzichtbare schil van ijsbrokken rond het hele zonnestelsel.
Sedna nadert op dit moment het punt in haar baan dat het dichtst bij de zon ligt. Rond 2076 is ze het dichtstbij. Daarna verdwijnt ze weer duizenden jaren in de duisternis. Daarom willen onderzoekers haar de komende tientallen jaren zo goed mogelijk bestuderen, en wordt er zelfs nagedacht over een sonde.
Waarschijnlijk wel, want ze is groot genoeg om rond te zijn. Maar ze is nog niet officieel als dwergplaneet erkend.
In 2003, door het team van Mike Brown, op foto's van de Palomar-sterrenwacht. Ze bewoog zo langzaam dat ze bijna als ster werd aangezien.
Sinds 2006 gebruiken sterrenkundigen drie regels voor een planeet. Hij moet om de zon draaien, groot genoeg zijn om door zijn eigen zwaartekracht bijna rond te worden, en zijn baan hebben schoongeveegd van andere brokstukken. Een dwergplaneet voldoet aan de eerste twee regels, maar niet aan de derde: hij deelt zijn baan met veel andere objecten.